دانشمندان لنزهای تماسی توسعه داده اند که با چشم کاربران کنترل می شود و با دو بار پلک زدن می توان قابلیت زوم کردن آن را فعال کرد و اجسام را با جزئیات مشاهده کرد.

ساخت چنین لنزی آیا ممکن است؟

دانشمندان ابتدا سیگنال های الکترواکولوگرافی را در هر حالت حرکت چشم ثبت کردند. دانشمندان این سیگنال ها را هنگامی که افراد به بالا، پایین، راست، چپ نگاه می کردند و یک یا دو بار پلک می زدند، اندازه گیری کردند و سپس یک لنز "بیومیمتیک" نرم را ایجاد کردند که به طور مستقیم به آن امواج الکتریکی پاسخ می داد. لنز ایجاد شده قادر بود فاصله کانونی خود را بسته به سیگنال های تولید شده تغییر دهد. در نهایت دانشمندان دریافتند قابلیت زوم کردن لنز توسعه یافته با دو بار پلک زدن فعال می شود.

مطالعات جدید در اروپا نشان می دهد که افراد کوتاهتر ممکن است بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری دیابت نوع 2 در مقایسه با افراد قد بلند قرار بگیرند. محققان در طی هفت سال اطلاعات هزاران نفر از مردم آلمان را که تحت معاینه فیزیکی و آزمایش خون قرار گرفته بودند مورد بررسی و پیگیری قرار دادند. محققان دریافتند که هر 10 سانتی متر افزایش در قد افراد با 41% کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 در آقایان و 33% کاهش خطر در زنان مرتبط می باشد. این تحقیقات حتی با در نظر گرفتن عواملی مانند سن، دور کمر، سطح فعالیت بدنی، عادت به سیگار کشیدن و مصرف الکل صورت گرفت.

تکنولوژی واقعیت مجازی (VR) در حال حاضر بیشتر در خدمت بازی های کامپیوتری قرار گرفته است، اما در بیمارستان دانشگاه ولز توانستند برای اولین بار این تکنولوژی را در زایمان های طبیعی استفاده کنند. این بیمارستان توانست یکی از اولین بیمارستان هایی باشد که آزمایش واقعیت مجازی را برای زنان در دوران زایمان انجام دهد و با نتایج امیدوار کننده ای همراه باشد. در این آزمایش یک مادر اهل نیویورک توانست از واقعیت مجازی برای کمک به مدیریت درد خود در طول زایمان استفاده کند. واقعیت مجازی (VR) یک هدست ویژه ای است که کاربر آن را به چشم خود زده و ترکیبی از تصاویر سه بعدی به همراه صدا می بیند. در این آزمایش با استفاده از تصاویر و صداها و کلمات آرامش بخش توانستند به بیمار برای کنترل درد و اضطراب هنگام تولد نوزاد کمک کنند.

استارت آپ Genomic Prediction واقع در ایالت نیوجرسی آمریکا اخیرا اعلام کرده است که افراد می توانند از روش لقاح مصنوعی سالم ترین جنین را برای خود انتخاب کنند. اگر می توانستید کودک خود را انتخاب کنید کودکی با چه ویژگی هایی را انتخاب می کردید؟ قد بلند، باهوش، بانمک، چشم آبی یا نوزادی بدون هیچ گونه بیماری ژنتیکی. قطعا اگر افراد قادر به انجام این کار بودند بهترین و سالم ترین نوزاد را انتخاب می کردند.

اخیرا یک استارت آپ آمریکایی یک آزمایش موسوم به آزمایش انتخاب نوزاد را ارائه داده است. این شرکت ادعا می کند که با استفاده از اندازه گیری های دی.ان.ای، می تواند پیش بینی کند که جنین های متولد شده به روش "لقاح مصنوعی" یا "آی وی اف" (IVF) به احتمال زیاد به یکی از ۱۱ بیماری شایع مبتلا هستند یا خیر. بنابر گزارش ها در آینده ای نزدیک این شرکت یک مطالعه موردی بر روی اولین متقاضی انجام خواهد داد.

فضانوردهای آینده و DNA خرس آبی

فضانوردهای آینده می‌‌توانند از دارو یا ابزار دیگر برای کاهش عوارض سفرهای فضایی استفاده کنند. با این‌حال طبق بررسی‌های جدید، دست‌کاری ژنتیکی، توانایی انسان برای سفر به فضای دوردست به‌ویژه سیاره‌هایی مثل مریخ را افزایش می‌دهد. یکی از چالش‌های اصلی سلامت فضانوردان، تشعشعات رادیویی است. برای مثال در صورتی‌که دانشمندان روشی برای افزایش مقاومت سلول‌های بدن نسبت به آثار تشعشعات پیدا کنند، سلامتی فضانوردها برای سفرهای فضایی طولانی ‌مدت تضمین می‌شود. از نظر تئوری، از این فناوری می‌توان در درمان‌ سرطان روی زمین و مبارزه با عوارض پرتوها روی سلول‌های بدن استفاده کرد. اختلاف زیادی بر سر ایده‌ی دست‌کاری ژنتیکی انسان وجود دارد. اما میسون معتقد است، قبل از پیاده ‌سازی این فرضیه روی انسان نیاز به ده‌ها سال پژوهش است. او می‌گوید: هنوز برنامه‌ای برای دست‌کاری فضانوردها در یک یا دو دهه‌ی آینده وجود ندارد. اگر ارزیابی و پژوهش خود را به‌صورت پیوسته ادامه دهیم شاید پس از ۲۰ سال بتوانیم انسانی بسازیم که به‌راحتی روی مریخ دوام بیاورد.

آیا می‌توان برای سفر به مریخ، DNA خرس آبی را به سلول‌های انسان پیوند زد؟ خرس آبی یا تاردیگرید، جاندار هشت ‌پای کوچکی است که از انواع شرایط سخت، جان سالم به در می‌برد. کریس میسون، متخصص ژنتیک و استادیار فیزیولوژی و بیوفیزیک دانشگاه ویل کرنل نیویورک، به بررسی عوارض ژنتیکی پروازهای فضایی، روش‌های غلبه بر این چالش‌ها و توسعه‌ی گونه‌ها در منظومه‌ی شمسی پرداخته است. به گفته‌ی میسون، یکی از عجیب‌ترین روش‌های محافظت از فضانوردان آینده در مأموریت‌هایی مثل مریخ، استفاده از DNA خرس‌های آبی، موجودات میکروسکوپی کوچکی است که می‌توانند از اغلب شرایط سخت حتی فضای خلأ جان سالم به در ببرند. میسون، سرپرست یکی از ده تیم منتخب پژوهشگران ناسا برای بررسی فضانوردان دوقلو، مارک و اسکات کلی بود. اسکات کلی پس از آغاز مأموریت خود در سال ۲۰۱۵ به مدت تقریبا یک سال در ایستگاه فضایی بین‌المللی اقامت داشت در حالی که برادر او مارک کلی روی زمین ماند.